| ur. 1952-03-09 |
| zm. 2021-11-16 |
Helena Komosa z d. Wójcicka Cudowna Kobieta, ukochana Żona, wspierająca Mama, troskliwa i wesoła Babcia. Bardzo tęsknimy za Twoim uśmiechem, żartami, zrozumieniem, za Twoją miłością... Byłaś taka ciepła i dobra, wyrozumiała. Staliśmy się lepszymii ludźmi przy Tobie, szczególnie w okresie choroby, dałaś nam lekcję jak pięknie i dobrze można żyć mimo cierpień i trudności. To Ty wysłuchiwałaś trosk innych, nie narzekałaś, tak byłaś silna, tak piękna i tak pokorna w tej ciężkiej chorobie. Z Twoim odejściem zmienił się świat i chociaż może świat o tym nie wie, ale stracił cudownego Anioła... my straciliśmy cząstkę nas... Ty zawsze dostrzegałaś w nas dobro, nawet jeśli dla nas było ono niewidoczne. To był zaszczyt być przy Tobie, również w tej ostatniej chwili ziemskiej wędrówki, ból, który czujemy jest ceną naszej miłości. Miłości silniejszej od śmierci. Do zobaczenia w Domu Ojca. Kocham Cię Mamusiu, posyłaj nam promienie słońca, tak jak wtedy gdy zasnęłaś, a listopadowe niebo było różowe.
up
up
